เหอ... สวัสดีค่ะทุกท่าน บลอคตอนนี้ทั้งฝุ่นทั้งหยากไย่เกาะเต็มไปหมดแล้ว
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพบลอคเลยทั้งๆที่ว่าง เพราะมันหมดมุขจะอัพน่ะสิ.. ฮ่าฮ่า
แปลกดี เมื่อก่อนนี้ต้องอัพทุกวัน วันละเอนทรี (แถมวันไหนคึกหน่อยก็สองอีก... ช่างสรรหามุขมาลงบลอคจริงๆ
)
แต่เดี๋ยวนี้ดูซิ เดือนนึงกูยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าจะอัพอะไรดี- -"
วันนี้ดึกๆมันว่าง ไหนๆก็ไหนๆมาอัพซักกะโหน่ย...
ตอนนี้ติดศิลป์คำนวณที่บ.ว.อย่างที่ตั้งใจไว้แล้ว
(เคยเฮไปแล้วรอบนึงในคอมเม้นท์เอนทรีที่แล้ว)
จะว่าดีใจก็ดีใจล่ะมั้ง อย่างน้อยเราก็มีที่เรียนแล้วนี่หว่า
แต่ยังไม่รู้เลยว่า... ถ้าสมมติเราเรียนศิลป์คำนวณเนี่ย... มันจะดีจริงๆเหรอ
เพราะข้าพเจ้าเกลียดคณิตศาสตร์เข้ากระดูกดำ ย้ำ กระดูกดำ คือแค่เห็นตัวเลขก็เป็นลมแล้ว ว่างั้น!!! 
(มีคนถามว่า แหม คะแนนตอนสอบม.3น่ะเข้าวิทย์-คณิตได้สบายเลยนะ ทำไมถึงไม่เข้าล่ะ?
ก็จะอ้างเหตุผลนี้ตลอดค่ะ เกลียดคณิต เกลียดฟิสิกส์ เกลียดตัวเลข เกลียดคำนวณ - - กุเห็นเลขแล้วไค่ฮาก
และเป็นที่น่าเซ็งด้วยว่า โรงเรียนเรามันไม่มีศิลป์ภาษาให้เลือกเยอะๆบ้าง ตอนนี้ก็เหลือแค่จีน ฝรั่งเศส เยอรมัน
จีนนี่พอเหอะ กูไม่ช้อบบบบบ อ่านก็ไม่ออก แปลได้แค่สองสามตัว ขนาดแบบ Pinyin ยังไม่รู้เรื่องเลย- -"
ส่วนฝรั่งเศสเคยเรียนตอนม.2 เป็นอะไรที่นรกมาก ไม่ชอบครูที่สอนด้วย ส่วนเยอรมันก็ยุบไปรวมก็ฝรั่งเศสแล้ว
ถ้าอยากจะเรียนศิลป์ภาษาจริงๆ มีทางเดียวคือ ....ย้ายไปต่อโรงเรียนอื่น?)
- -" ชีวิตนี้เคยสอบคณิตเต็มอยู่ครั้งแรกและครั้งเดียวคือตอนม.3เนี่ยแหละ(ดีใจจนน้ำตาจะไหล!!!)
แต่หลังจากนั้นมา ถ้าไม่ตกก็คาบเส้นตลอด... จนสุดท้ายได้คะแนนเก็บแค่ 60 คะแนน...ถือว่าอัปปรีย์มาก เพราะคะแนนสอบปลายภาคคือ 15 คะแนน ถ้าไม่เกิดอาเพศเราทำข้อสอบได้เต็ม(ซึ่งมันคงเป็นไปไม่ได้และไม่มีวันที่จะเป็นด้วย!!!) มากที่สุดคือ 3.5 ดีๆหน่อยก็คง 3 และอัปปรีย์สุดๆคือ 2.5 ...ซึ่งอยากจะบอกว่า เกิดกูยังไม่เคยได้เกรดคณิตต่ำกว่า 3.5 เลยนะว้อยยยยย
แม่งงงง ไอ้วิชาฉุดเกรดเอ๊ยยยยยย
แม่ก็พยายามจะชวน(แกมบังคับ)ให้เราไปเรียนพิเศษคณิตนะ.. แต่ข้าพเจ้าเมินตลอด- -"
ภาษาอังกฤษเราก็ใช่ว่าจะดีนักหนา...(มั้ง?) ญี่ปุ่นก็รู้แค่งูๆปลาๆ...
เอ้อ...เอาเถอะ ถ้าสมมติว่าฟลุคติดกัลยาณีขึ้นมา ค่อยไปนั่งเครียดคิดอีกที
อ้า...จนตอนนี้ก็ถือได้ว่า เราจบม.3แล้ว (แต่ถ้าให้เรียกว่าจบจริงๆก็คงเป็นวันประกาศผลน่ะแหละมั้ง)
เวลามันผ่านไปไวมากๆ ไม่น่าเชื่อจริงๆว่าเราทนคบกับเจ้าพวกสัตว์ประหลาด301ได้ยังไง... และไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าพวกนั้นจะทนนิสัยเราได้...และเรียกกันว่า"เพื่อน"จนถึงทุกวันนี้
อยากจะบอกว่า...ที่ผ่านๆมา ถ้าทำอะไรที่ไม่พอใจใส่ละก็.. ขอโทษจริงๆนะ ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิด เพราะตอนนั้นกูยังไม่มีสติเหมือนตอนนี้(ฮา) ยังไงก็... โทษทีนะเพื่อนเอ๋ย 
แต่กูรักพวกมึงทุกคนเลยนะ...
ไม่ต้องพยายามหาเรานะคะ เพราะข้าพเจ้าก็เป็นตากล้องยืนอยู่ข้างๆคนถ่ายเนี่ยแหละ 55555
(เป็นคนถ่ายที่ไม่ชอบถูกถ่ายไง ฮา) รูปนี้เป็นตอนที่เอาของขวัญวันปัจฉิมไปให้ครู
มันก็คือ กรอบรูปนาฬิกาพื้นหลังเป็นรูปห้องเราเอง
เห็นแว้บๆนึง สวยดี แต่ดั๊น..มีกูติดอยู่ในรูปด้วย- -"
เอาเหอะ ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่หารูปยากที่สุดในห้อง(มีอยู่สามคนคือ พริม อีเก่ง และข้าพเจ้า)
แต่นานๆทีจะมีก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเนอะ....
รู้สึกว่าชักจะเขียนเยอะแล้วแฮะ(ง่วงด้วย) เอาเป็นว่า ถ้าไม่ขี้เกียจคราวหน้าคงจะมาอัพเรื่องผลสอบนะคะ
ลาล่ะพี่น้องเอ๋ย แล้วเจอกันเมื่อชาติต้องการ!! *ฟิ้วว*
- - - - - - - -
ปล. ไม่รู้จะตั้งชื่อหัวข้อยังไงให้เข้ากะเอนทรีวุ้ย- -"
